Hayatımın belki de en dik yokuşunu iniyordum..
Yanaklarımdan hazan yağmurları gibi süzülen göz yaşlarım cayır cayır yanan kalbimi soğutmaya yetmiyordu.
Mevsim dışarıda yazdı... içimde sonbahar...
Ne yağdırdığım yağmurlar yetiyordu ne kopan fırtınalar..
içimdeki cehennemi söndürmeye.
Dikti.. dimdik bir yokuş.
Yürümüyor adeta yuvarlanıyordum.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




bir denge midir yaşam
sanırım
...
zirvelerin vadileri derin olur
....
ihsan arı
Keşke bu yazıyı şiir olarak okuyabilseydim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta