Cehaleti Boğan Şafak Şiiri - Mehmet Çoba ...

Kurşunla susturulmaz öğretmenlerin yüreği
Vurulan her öğretmen, yarım kalmış bir asırdır
Onlar ki karanlığı yırtıp gelen birer şafak
Onlar ki her zulme karşı duranların sabrıdır

Bir harf için ömür veren o mübarek ellerin
Kalem tutan o parmakların toprağa düşmesin
Bir nefes sönerse bir yerde, benim canım gider
Ölme öğretmenim ölme acın içime iner

​Yemin olsun toprağa, yemin olsun al güneşe
Yarım kalan her bir asır, bir ömürle doğacak
Ey cana can katan, öğretmenleri öldürenler
Cehalet her öğretmenin kanında boğulacak

​Dünyaya aydınlığın meşalesini getiren
Ey öğretmen! Bilim sendedir, her gerçek sendedir
Ölüm dediğin nedir ki fikri hür yüreklere?

Kürsüde kalan o sesin, dünyayı uyandırır.
​Sınıflar öksüz değil, her kitap birer siperdir
Bilginin ışığında tüm engeller aşılacak
Söz verdik o aydınlık yüreğine biz, söz verdik
Bir gün bu topraklarda cehalet hiç kalmayacak

Dünya, senin kurduğun o büyük düşle dolacak
Suskun sanma kürsünü, yankısı arşı aşıyor
Zulmün ördüğü duvarlar, bir harfinle yıkılır
Senin diktiğin fidan, devleşip ormanlaşıyor

Rahat uyu öğretmenim, nöbetin bizdedir artık
Işığın hiç sönmeyecek, ant içtik her birimiz
Cehalet boğulacak, o al kanın deryasında
İlimle dolacak, bizim şu güzel vatanımız

​Cehaletin aydınlığa kestiği cezadır bu
Ölme öğretmenim, daha fidanların boy verecek
Işık tuttun tarih sayfasına, adın yazıldı
Kâinat senin bilginle aydınlığa erecek

Mehmet Çobanoglu
15.04.2026
İstanbul