Cefanın Zehri Şiiri - Muhayyel Gizliay

Dağılır mı bu gam bir gün?
Cefanın zehrini yudum yudum içtim.
İnsan derdiyle daralır mı her gün?
Bu belirsiz yolu ben değil kader seçti.

Kırk yetimle bir mağarada kalmadım.
Yavrum yok kundakta yatırmadım.
Derdimi küçümseme ben harlamadım.
İlmeği kader böğrüme dikti kaçamadım.

Normale dönülmüyor yol görünmeden.
Yolunda ölünmüyor iz bilinmeden.
Uyku yok uyanışlarım rüya görünmeden.
Camımı pakladım da karaltıdan açamadım.

Şiire biraz tütün serpiştirdim.
Bu derdimi bu şiirin içine iliştirdim.
Yemek yemeyi unuttum hep geçiştirdim.
Aynı yerde döndüm dolaştım bir yere varamadım.