Çaycılar Şiiri - Kemal Hacıismailoğlu

Yağmur yağayir yağmur,
Ritim vurdi inceden,
Çamur oldi diz boyi,
Gelemeduk meşeden,
Habu meşe yollari,
Dolanur ince ince,
Biter bütün yoğunluk,
Çaydan eve gelince..
Meşhurdur buralarun,
Yaylalari dağlari,
Buranun milletinun,
Çok derindur bağlari..

Kimisine laz derler,
Kimisi de dağlidur,
Buranun insanlari
Bir birine bağlidur..
Kemençe ile tulum,
Çaşsun inceden çalsun,
Oyniyalum bi horon,
Yer yerinden oynasun…
Çok yoruldum uşaklar,
Bakun belum tutmayir,
Belum ağurdi diye,
Elum işe kalkmayir…

Çay zamanı gelince,
Kopar burda kiyamet,
Çayı toplamak bi dert,
Taşimasi çok zahmet..
Allaha şükredlum,
Verdi bize bu çayi,
Mayis ayi gelince ,
Her yer çiçek açayir..
Çoktur buranun işi,
Ter topuktan akayir,
Herkes kendi derdinde ,
Bir birinden kaçayir..

Deli bir ruzgâr geldi
Esti dereden esti,
Habu bizum bayirlar,
Nefeslerumi kesti…
Bezduk bu yokuşlardan,
Tutmaz oldi dizlerum,
Bayginluk geldi bana,
Görmez oldi gözlerum..
Duman sardi sis sardi,
Böylesi çekilmeyir,
Habu kaybana dünya,
Neden bize gülmeyir..!