Çay Yanında Simit Lüks Oldu Bize

Ne günlerden geldik, ne güne kaldık,
Çay yanında simit yiyemez olduk,
Ayakta uyuyup gaflete daldık,
Doğru konuşanı duyamaz olduk.

Eskiden fakirdik, şimdi daha çok,
Her şey bulunur da, cepte para yok,
Olan da çok fazla, karınları tok,
Gün bulup gün yedik, doyamaz olduk.

Konuşsan suçlanır, susan ezilir,
Doğru söyleyenin, üstü çizilir,
Hak arayan kişi, suçlu yazılır,
Korktuk derdimizi diyemez olduk.

Saraylar ışıklı, sokaklar zifir,
Bir yanda kodaman, bir yanda fakir,
Askıda ekmek yok, kiler tamtakır,
Korkudan ocağı kayamaz olduk.

Pazar ateş gibi, el yakar fiyat,
Zengine kalite, fakire bayat,
Etin adı kaldı, yok böyle hayat,
Yeni bir elbise giyemez olduk.

Asgari ücretli, emekli bitmiş,
Kiralar maaşı sollamış gitmiş,
İşçisi, çiftçisi battıkça batmış,
Pul üstüne bir pul koyamaz olduk.

Mahir der garibi sayan olmadı,
Mazlum feryadını duyan olmadı,
Bir değil, beş değil, ayan olmadı,
Atılan kazığı sayamaz olduk.

Mahir Başpınar