Çay ve Yalnızlık Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir bardak çay bir de yalnızlık
Biri hep sıcak diğeri hep soğuk
Buharı içimi ısıtır sessizce
Gün doğumunda açınca ilk ışık

Bir bardak çay bir de yalnızlık
Biten her bardak yeşeren umut
Her boş bardak aynı şeyi söyler
Geceler uzun sabahlar ise uzak

Bir bardak çay bir de yalnızlık
İkisi de sessiz ikisi de tanıdık
Aynı türküde buluşur her ikisi
'' Giden gün ömürdendir ''...

Olsun varsın razıyım yardan
Bir bardak çay da vermesin
Yeter ki; çay yok diyen bir ses
Yalnızlığımı benden alıp gitsin