Çatlayan sessizlik Şiiri - Bekir Şahin 2

Meğer
Sen de beni düşünürmüşsün,
Kurgulayıp saklarmışsın içinde,
ama diline gelmezmiş

Ve nihayet tahakkuk edince,
çözüldün sen de,
buzulların bahara boyun eğdiği gibi
usulca, geri dönülmezce.

Yanağın,
gecenin ortasında yakılmış gizli bir ocak.

Kadife tenlerin birbirine sürtündüğü o küçük anlarda,
saniyeler ince bir ırmak gibi akar,
hisler konuşur, kelimeler susar.

Dudaklarının kıyısında,
bir harita gibi keşfetmek seni.

Nefesin değdi mi
bütün şehir soyunur ışıklarından,
Sokak ıslak bir sır olur aramızda.

Göğüs göğüse sarıldığımızda
zaman erir,
biz kalırız
sonsuzluğun kalbine işlenmiş bir titreşim gibi.