Çatlaklardan Sızan Işık Şiiri - Erdin Şa ...

Vicdanınız rahat olsun.
Kendinizi, kalbinizi suçlamayın.
Ben üzülmedim sandınız belki…
Oysa ben sadece yoruldum.
Hem de çok…
Çok yorgunum.

Söz söylemeyeceğim size.
Yine ben, kendime kızacağım.
Bu yıkılmayan bedeni
Ayakta tutan yüreğime
"Kimse seni kıramaz artık"
Diyeceğim.

Neden mi?
Çünkü sizde o yürek yok.
Söyleyeyim ben…
Sayenizde
Kırılacak tek bir yerim bile kalmadı.

Ve şimdi…
Beni bir kez daha kırmaya çalışanları
Sessizce seyredeceğim.
Hiçbir şey demeden.
Yaralarımı sarmayacağım artık.
İçin için kanasa da…
Ağlamayacağım!

Acılarla yoğrulmuş bu kalbe
Tuz basacağım.
Kendi ellerimle.

Çünkü biliyorum…
Bu yürek paramparça.
Kırık bir vazo misali;
İçinde ne bir çiçek büyür
Ne de birkaç damla su kalır.

Ama…
Çatlaklarından süzülen ışıklar da var ya…
İşte ben
O ışıklar da buldum yolumu,
Ve asla pes etmeyeceğim.

Ben çok yoruldum.
Ama ne ben vazgeçerim,
Ne de insan sandıklarımın maskesinden.
Sadece yönümü değiştiririm.
Benimle uğraşmak isteyenler,
Buyursunlar, peşim sıra gelsinler.

Geçip gideceğim bu yalan dünyadan,
Ama giderken bile
Pes etmeyeceğim.
Çünkü ben…
Çatlaklardan süzülen ışıklar da buldum yolumu.