Küfür Şiiri - Sedat Erdoğdu

KÜFÜR

Seni seven şu kalbim, hiç yerinde durmuyor
El oynaşta göz işte, bir kalıba sığmıyor
Şerefsize küfretmek, destur oldu dilimde
Yalan dolan bu dünya, bir teselli vermiyor...

Alt üst oldu hayatım, kurallarım değişti
Kaderime razıyım, duygularım pes etti
Adaletin tartısı, dengesinden sarsıldı
Şu yalancı dünyaya, neden geldik bilmem ki...
Yokluğun bana küfür, kavgasız gürültüsüz.
Dönüyor kahpe dünya, gözlerimde sansürsüz...

Kulak ver iç sesine, sevene yüz çevirme
Mazlumu sar şefkatle, zulüm olsun zalime
Haklıysan sözünde dur, sanma düzen bozulur
Aç kapını gireyim, kalbindeki cennete...

Menfaate sarılan, hatır gönül saymıyor
Vicdanını susturan, ne anlatsan duymuyor
Kızgınlıkla söyledim, küfür kaçtı ağzımdan
Nefis denilen şeytan, bir kalıba sığmıyor...
Yokluğun bana küfür, kavgasız gürültüsüz

Sedat Erdoğdu