bir kez bile duyulmadı seslerimiz
dalgınlaştık öyle gecelerce
bütünleşiğiz kendi kendimize
bir kez bile sorulmadı duygularımız
bir kez bile tutulmadı ellerimiz
hep yutkunlaştı gücümüz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta