ANTOLOJİ ESER NO: 313
ESER ADI: ÇARPARKEN (KALBİM DÖRDE BÖLÜNDÜ)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 09.01.2010 / 23:29:55
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Sitem / Hasret Koşması
SÖZLER
Çarparken içimde dörde böldü kalp
O kadar sürede dertler çöktü bak
Cananım kininde bu kadar mı aşk
Uzaklığı bende şu halime bak
[NAKARAT]
Kal desem de kalmaz dermanım olmaz
Lal olsaydı dilin sevgimde gülüm
At olsaydı kinin gülümü sevin
Rüyada olsaydı inanmam bilin
Islanırken kan ter terimi silin
Mutluluk uzakta beni yok edin
[ARA SÖZ]
Ayrılık sizlerde bende yok bilin
Tazelenen duygu sizde son bulur
Hayalleri yakar gözümde tüter
Allara bürünür düşte görünür
Sancısı yürekte uykum bölünür
Rüyalara girer acı bürünür
Ellerim yüzünde nura sürünür
Tazelenen duygu sizde son bulur
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 06:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; ansızın gelen bir ayrılık haberinin veya bir ihanetin kalbi nasıl parça parça ettiğinin hikayesidir. Muharrem Ayrancı, kalbinin sadece kırılmadığını, adeta dörde bölünerek o anın içinde dertlerin üzerine çöktüğünü anlatır. Yârin dilinin "lal" olması dileği, söylenen acı sözlerin ağırlığını gösterir. Başkaları için sıradan bir "ayrılık" olan bu durum, ozan için bitmeyen bir sızı ve rüyaları bile kan ter içinde bırakan bir "acılar yumağıdır". Elleri yârin nuruna hasret kalırken, tazelenen her duygu vefasıza ulaşamadan sinede son bulur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!