Yüzün eksilir günden, bir alaca kaplar,
çağrıdır, dönüş pişmanlık, ansızın güneş
sıyrılır elimden, akıp giden de, bu mudur
payım, şimdi kaybettiysem, nerde kazandım.
Yeterince açık mı, neyse utancım, sorulsa,
belki unuttum, hızla gelen umudum, takılmış
çengele, bekler dururum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta