Ses çıkar ki cehennem, çarmıh gibi gerilmiş,
Dün çağrışan bedenler, post misâli serilmiş...
Gök kubbenin altında, hiçliğin bir güncesi,
Yarınlardan sitemkar, bugünlerden isyanlı,
Aklımdan hiç çıkmayan, bir ölüm düşüncesi,
Gençliğimden istemkar, varlığımdan nisyanlı...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Her dize de ayrı bir mana ve güzellik saklı. Yüreğinize sağlık
matematiği olan bir düzen şiiri şekil olarak.
ölçülü, kafiyeli güzel bir hece şiiri.
şair o ki vuruldu, doldu taştı hissiyat
odada kör pencere, âlemi münzeviyat
Günün şiirini ve şairini kutluyorum
tebrikler kutlarım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta