Tanyeri ağırıyor ufukta,sakın şaşırma ve unutma ağlayacaksın ağarırken tanyeri
belki de birdenbire sevineceksin batarken güneş.
buza keserken yine sabahlar,üşüyüp büzüşeceksin,rüyalardan çıkacaksın, çıkacaksın belki de işkenceden
onurun bilinciyle kök salacak umutların dünya,evren hababam dönecek,
sen yeni bir güne başlıyorken ücretli emeğin dünyasında bulacaksın kendini
patronun hazmedemediği şeylere anlam vermeye çalışacaksın
belki gülümseyecek gönülsüz bir avuntu sarıverecek içini
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta