Tanyeri ağırıyor ufukta,sakın şaşırma ve unutma ağlayacaksın ağarırken tanyeri
belki de birdenbire sevineceksin batarken güneş.
buza keserken yine sabahlar,üşüyüp büzüşeceksin,rüyalardan çıkacaksın, çıkacaksın belki de işkenceden
onurun bilinciyle kök salacak umutların dünya,evren hababam dönecek,
sen yeni bir güne başlıyorken ücretli emeğin dünyasında bulacaksın kendini
patronun hazmedemediği şeylere anlam vermeye çalışacaksın
belki gülümseyecek gönülsüz bir avuntu sarıverecek içini
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta