Varmayan adımlar Şiiri - Orhan Alay

Ne olduğunu bilmeden ilerlemek karanlıkta...
Işığa muhtaçsın ama bakmıyorsun arkana.
Gün ağarmadan varır mı acep farkına?
Yağmurdan sonra gökkuşağına varmak gibi.

Tam adım atacakken insanın aklına gelir;
Seven insanın kalbine kezzabı verir.
Bunun acısını ancak çekenler bilir;
Yârin cemaline bakıp her şeyi söylemek gibi.

İmkansız şeylere rüyada ulaşmak,
"Saudade" ile bir bankta buluşmak,
Acı ve tatlı arasında saatlerce yarışmak...
Güneşin hiç batmamasını beklemek gibi.