Gecenin karanlığıydı beni korkutan
Ve sessizliğiydi beni ürküten
Ne yapçağımı bilmiyordum
Öylece duruyordum köşede
Çömelmiştim ellerimi diz kapaklarımın
Üstünde birleştirmiştim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta