Hayatın mevsimleri kan kaybetmekte...
Yaşam dalgalara yazılmayı beklemekte,
Günahların kökleri Güneşten beslenmekte,
Gelecekten kaçamasakta, umutlanmamak çaresizce,
Gün rengine şekillenmekte,
Yarının sayfaları arayış içinde,
Sesim, martının çığlığında, düşüncelerim kanatlarında gezmekte...
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




çaresizlik aslında kendimizin yarattıgı bi durum dur degilmi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta