İçimde, kara külleri savrulur,
Sönmek bilmez bir anız yangınının.
Amansız zelzelelerle yıkılır taş üstünde taş kalmayan cismim.
Gizledim tüm günahları, şatafatlı bir maskenin gerisinde.
Bir dağ hüzün olup çökmüş sanki dizleri göğsümde,
Gecenin alaca karanlığında...
Çaresizce...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta