Çaresiz Kaldım Şiiri - Sadık Kocabaş

Yıllar yılı geçti, dönmezsin geri,
Kül oldu yandı bak aşkımın yeri.
Deryalar içinde yüzerim diri,
Dermanı tükettim, çaresiz kaldım.

Derdimi söylesem şu yaban ele,
Sırrımı vermezdim o zalim yele.
Yüreğim dönüştü coşkun bir sele,
Sulara gömüldüm, çaresiz kaldım.

Yâre haber saldım turna kuşuyla,
Kaderim yazılmış sevda başıyla.
Topraklar sulandı gözüm yaşıyla,
Yollarım daraldı, çaresiz kaldım.

Vuslatın hayali gönlüme doldu,
Ayrılık rüzgârı bağımı yoldu.
Gençliğim tükendi, sararıp soldu,
Kışlara büründüm, çaresiz kaldım.

Bir gün kavuşuruz diye beklerim,
Dert üstüne her an dertler eklerim.
Hakkın divanına boyun bükerim,
Canımdan usandım, çaresiz kaldım.

Sıla derdi beni yakıp kavurur,
Felek almış yine, elin savurur.
Zalim kader beni yerden vurur,
Dertlere düştüm ben, çaresiz kaldım.

Ecel şerbetini içirir felek,
Kırıldı kanadım, uçmuyor melek.
Kalemsiz Şair’im, kurudu petek,
İsmini sayıkladım, çaresiz kaldım.