Bir çocuğun yaptığı resim olsam
o fırçasıyla mutluluk koysa gözbebeklerime
gülücüklerine boyasa solgun yüzümü
cebindeki tüm yaramazlıkları taksa saçlarıma
yüreğinde büyüttüğü umutları
nakış akış işlese ruhuma.
Hayatın üstüme bulaştırdığı bu kabus
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Her şey,çocukmuşçasına kirlenmeden yaşayan bir insan yopluluğu olabilmekte bitiyor ya da başlıyor değil mi...Teşekkürler sayın şair,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta