Bazen görmediğin birisine tutunabiliyor insan. Hiçbir şey yaşamadığı halde, hiçbir anısı olmadığı halde.
Paylaştığın hiçbir şey yokken bile. Henüz daha hiçbir şeyken bile anlamlar yükleyebiliyorsun tanımadığın birine.
Çünkü o kadar aç bırakılmışsın ki sevmeye sevilmeye.
Sadece bir fotoğrafla yetinebiliyorsun.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta