ANTOLOJİ ESER NO: 11
ESER ADI: CANIMI YAKAR GİDER
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Felsefi Dram / Ömür Muhasebesi
SÖZLER
[I. Kıta]
Altın anahtarım her kapıyı açar
Gölgesi ağırdır, benden öte kaçar
Zirveye konan kuş, elbet bir gün uçar
Kendi sesim bana yabancı mı yabancı
[II. Kıta]
Çekmecem tozlanmış, içinde bir yara
Düşmüşüm maziyle, bitmez bir pazara
Varlık dediğin, sığar mı bir mezara?
Eski bir not kalmış, canımı yakar gider
[III. Kıta]
Yollarım asfalt da, yüreğim toz toprak
Dökülmüş dalından, en yeşil o yaprak
Dışarda gürültü, içimde bir durak
Menzile varmadan, ömür mü biter?
[Şiir Bölümü / Spoken Word]
"Masada duran şu pahalı kalemle,
Binlerce imza attım, binlerce kapı açtım.
Ama hiçbir imza, o eski nottaki samimiyeti geri getirmedi.
Her şeye sahip olmak, bazen kendinden vazgeçmekmiş.
Cebindeki ağırlık arttıkça, ruhun hafiflemiyor; aksine daha çok batıyorsun o sessizliğe.
Kaderi kovsan da, o eski nottaki çocuk gelir karşına oturur.
Ve sana sessizce sorar: 'Hani nerede o saf hayaller?'"
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; başarının, varlığın ve gücün insan ruhunda açtığı o sessiz boşluğun hikayesidir. Muharrem Ayrancı, altın anahtarlarla açılan kapıların aslında insanı kendi özünden nasıl uzaklaştırdığını anlatır. 'Varlık mezara sığar mı?' sorusuyla dünyanın geçiciliğine bir mühür vururken, çekmecede kalan o tozlu notla insanın geçmişine duyduğu o saf ve yaralı özlemi dile getirir. Şiir kısmındaki o çocukluk hayallerine dönüş, aslında her şeyi elde etmiş bir insanın, kaybettiği o tek 'saf hayal' karşısındaki mahcubiyetinin ve onurlu itirafının öyküsüdür."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!