Karanlığa tav olmuş güzel hayalin,
Lamba her söndüğünde yeni bir dem alıyor.
Öyle pusu kurmuş ki bana hasretin,
Zehir mi,katran mı sanki canımı alıyor.
Hangi yana baksam,gül yüzünden bir tema,
Hani şu pencereyi açsam; ismini yazıyor sema.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
