Canımda Cansın, Kanımda Kan…!

Canımda cansın dedirten o derin ses,
bu gece içimde yankılandı ağır ağır.
Bir duygu değil sadece,
içine işleyen, kök salan, yerinden oynamayan bir iz gibi.

Ve kanımda kan dedirten o ağırlık,
damarlarımdan sessizce yürüdü karanlığa doğru.
Bir sıcaklık değil bu,
daha çok içte saklanan bir gerçekliğin kendisi.

Rüzgâr vurdu camlara hafifçe,
taşıdığı serinlikte eski bir hikâyenin gölgesi vardı.
Zaman durdu, nefes ağırlaştı,
çünkü bazı sözler insanın içini baştan sona değiştirir.

Canımda cansın…
kanımda kan…
bu iki cümle birleşince,
gece bile susup dinledi o derinliği.

Ve anladın ki,
insanın içinde taşıdığı şey bazen bir nefes,
bazen bir sızı,
bazen de adı konulamayan bir ağırlıktır.
Ne bırakırsın ne de tamamen çözersin—
sadece taşırsın.
Çünkü, Canımda cansın, kanımda kan…

HİKMET GÜNER
16/06/2023