Canım Öğretmenim Şiiri - Recep Hayal

​İlk kelime, ilk hece, ilk sözcüğü,
Sen öğrettin bana, sen öğretmenim.
Aydınlığa açılan o ilkgöz ağrısı yolu,
Sen öğrettin bana, sen öğretmenim.

​A B C diyerek başladık söze,
Işık oldun karanlıkta gözümüze.
Sevgiyi, saygıyı şu gönlümüze,
Sen nakış nakış işledin öğretmenim.

​Minik ellerimden tuttuğun o gün,
Geleceğe ümitle baktığım o gün,
Cahilliğin zincirini kırdığım o gün,
Bana rehber oldun sen öğretmenim.

​Doğruyu, yanlışı sen ayırdın bize,
Vatan sevgisini kattın özümüze.
Her bir dersinde ders verdin özümüze,
Gönlümüzde taht kurdun öğretmenim.

​Güneş gibi doğdun her sabah bize,
Neşeyle fısıldadın kulağımıza.
Hayatın zorlu, en çetin yolunda,
Elimden tutan sendin öğretmenim.

​Sabırla dinledin bıkıp usanmadan,
Yorulmak bilmedin gece gündüz demeden.
Hiçbir karşılık, hiçbir şey beklemeden,
Ömrünü ömrümüze kattın öğretmenim.

​Kitapların yaprağında açan gül gibi,
İlim deryasında akan bir sel gibi,
Bizi besleyen o ana sütü gibi,
Candan öte can oldun öğretmenim.

​Seninle öğrendim kalem tutmayı,
Cehalet suruna darbe vurmayı,
Büyük hayallerle yarın kurmayı,
Sen öğrettin bana, sen öğretmenim.

​Yıllar geçse bile unutmam seni,
Gönlümde saklarım verdiğin bereketi.
İlimle, irfanla bezedin zihnimi,
Hakkını helal eyle öğretmenim.

​Hayaloğlu söyler, bitmez bu minnet,
Senin eserinle güzelleşir memleket.
Başımda taçsın sen sonsuza dek,
Yolumu aydınlatan ışık öğretmenim.

​Recep Hayal / Hayaloğlu