Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Kaldırımlar şiiri…
Istanbul.. istanbul.
İstanbul İstanbul.. seveni ne çok dünya incisi
yok böyle şey ...mükemel..
Bu şiiri önceden ezberlemiştim. Hala çok beğeniyorum
Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare? ..
Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet... O manayı bul da bul!
İlle İstanbul'da bul!
İstanbul,
İstanbul...
Bu denli güzel şiire yazılacak yorum çok basit kalacaktır bence . Ezberliğinden ziyade muhteviyatı nı anlamak onu idrak edebilmektir asıl olan ..
Üstadı saygıyla rahmetle anıyorum..
İstanbul canımızdı, halâ da canımız. Her şeye rağmen son nefesimize kadar sahip çıkacağız.
Bu şiir ile ilgili 165 tane yorum bulunmakta