Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Ne varsa eski şairler derim susarim
3 kıtalık olsa
Şiir müthiş. Yıl sonu gecesinde okudum. Çok beğenildi.
Süperrrr
Canlar Canım,İstanbul...
Şair bey ,kaleminize hayranım...
Nasıl bir araya gelir bunca güzellikler...
Usta işi...
bu şiiri arkadaşım iyi okuyor
Ah üstadım;
İstanbul ancak bu kadar güzel anlatılabilir.islamın başkentisin,her köşesi maneviyat,her tarafı ayrı iman iklimi
güzel şiir
İstanbul...
Parasız yatılı hüzünlerin şehri..
Ve vedası ilk aşkların...
Ahh İstanbul...
Ne altın olabildin, ne toprak kalabildin...
Canim istanbul Yanık bir şiir üstadın her şiiri öyle ruhu şad olsun istanbul sevgili...
Bu şiir ile ilgili 165 tane yorum bulunmakta