Senin nûrun olmazsa, cihan koca bir enkaz yığını,
Senin aşkın çözer ancak, bu dünyanın bağını.
Ey Nebi! Bir kez dokun, şu kurumuş ruhuma,
Yeşert her zerremi de, kaldır hicran dağını.
Güneş Seninle doğar, ay yüzünden utanır,
Sana salavat getiren her can, sonsuz huzura banır.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta