Süzülüyordu gözyaşları yanaklarından ip gibi,
Yanardağdan çıkan lav değildi,ama yakıyordu geçtiği yeri,
Nasıl bir ateşti ki bu yakıyor ama görünmüyordu…
Bilemiyor,anlam veremiyordu bu küçücük bedenin taşıdığı akılla…
Hiç bilmediği,adını duymadığı,tatmadığı,yaşamadığı bir duygu çalıyordu kapısını…
Yüreğinden gelen içten ve yapmacıksız…
Tanışmıştı, adına “ S E V G İ ” dedikleri duygu ile o gün…
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta