Süzülüyordu gözyaşları yanaklarından ip gibi,
Yanardağdan çıkan lav değildi,ama yakıyordu geçtiği yeri,
Nasıl bir ateşti ki bu yakıyor ama görünmüyordu…
Bilemiyor,anlam veremiyordu bu küçücük bedenin taşıdığı akılla…
Hiç bilmediği,adını duymadığı,tatmadığı,yaşamadığı bir duygu çalıyordu kapısını…
Yüreğinden gelen içten ve yapmacıksız…
Tanışmıştı, adına “ S E V G İ ” dedikleri duygu ile o gün…
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta