Canım Şiiri - Dörtdivanlı Ali Balaban

Canımın içi, uzaklar ne kadar zorlarsa zorlasın yolları
Söküp atamaz içimden seni, kırsalar kolumu kanadımı
Bu can seninle nefes alıyor yoktur bu aşkın asla yalanı
Gözlerim her zaman seni arar, bekler durur yollarını

Aşkın en saf haliyle bağlandım ben senin o güzel ruhuna
Hasretin rüzgarı esse de, gölge düşüremez bu sevda ufkuna
Öyle derin bir özlem ki bu, kelimeler dökülür mısralara
Kavuşacağımız o günü fısıldarım her gecenin sabahına

Ne yollar engel olur bu kalbe, ne aradaki koca dağlar
Senin sevginle örüldü içimde yıkılmayan o duvarlar
Bir gün bitecek bu hasret dinecek gözlerimdeki yaşlar
Aklıma sen gelince dökülür gönlümden kaleme mısralar

Ilık bir rüzgar gibi esiyorsun her an benim düşlerime
Yokluğun bir kor gibi yansa da, adın hep en derinimde
Hasretin bile güzel yolların sonunda sen varsın diye
Bu can feda olsun seninle geçirdiğim her bir saniyeye

Masmavi gökyüzünün altında elbet sana kavuşacağım
Tüm uzak yolları büyük sevdamızın sabrıyla aşacağım
Sensin benim bitmeyen hasretim en güzel sığınağım
Unutma ki sen bu dünyada, canımdan öte canımsın..
01 Mayıs 2026 BALABAN