Canan Irak Diyarda Şiiri - Kasım Kobakçı

Canan ırak diyarda,
Üşüdük kış aylarda,
Bir mektup yazmaz ise,
Yaş kurur yanaklarda.
*
Dilber çekmiş sırtını,
Yıktı aşkın tahtını,
Vuslat ırak geçerken,
Döktü kâse camını.
*
Sustu tatlı kelamlar,
Somurtuyor adamlar,
Yitti masum niyetler,
Anlayamaz avamlar.
*
Gece zaman geçmedi,
Toprak asla tütmedi,
Paslı demir eşikte,
Yaşlarımız sel idi.
*
Dostum sessiz yakınlaş,
Ürkek kediye sırdaş,
Kuruyan boğazına,
İkram eyle arkadaş.
*
Ruhum ince kemandı,
Hissim tütmüş dumandı,
Mahvettin şenimizi,
Yaslı mevsim tamamdı.
*
Aşk ateşi canımı,
Hırsız çaldı kanımı,
Sokakta dikilirken,
Kestin deli yanımı.
*
Bora sarstı ormanı,
Astı, felek fermanı,
Dilber ırak gezerse,
Kilitler tüm limanı.
*
Tepeler kaim duvar,
Aşk zinciri, şimdi dar,
Göğüs altı bitkiler,
Çapacıyı tez yakar.
*
Kıyafet ince saten,
Desenli ucu örten,
Asla bitmedi fırkat,
Çürüdü can ve beden.
*
Saldım mesaj alanı,
Örttüm eski palanı,
Dilber indi çarşıya,
Duymaz asla yalanı.
*
Maral çeker goncayı,
Ruhum öter locayı,
Fırtına sert vururken,
Kaşı pembe yoncayı.
*
Çehre nûrlu meleğim,
Daim ismin dileyim,
Meçhule yön saparsan,
Toprak alta gireyim.
*
Ötelerden misler yay,
Aşkımı duyursun ay,
Yele satsan yönünü,
Göğsümü, mekanı say.
*
Hüzne battım şatoda,
Sürgün bittim odada,
Tebessüm etti güneş,
Meyve taştı doğada.
*
Kızıl atım, tez şahlar,
Tutmasam, çölden fırlar,
Eştir, tıpkı marala,
Sesi şimşekler toplar.
*
Eridim ak çehreye,
Nöbet eder perdeye,
Söz kesip, caydın geri,
Hapsettin kor tepeye.
*
Maral feryat şeklimiz,
Bitti tüm mecalimiz,
Canan vuslat bozalı,
Gergin bütün neslimiz.
*
Pişkin simit çatıda,
Ezme pişer katıda,
Maral öfke kusarsa,
Sızlanırım batıda.