Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Göz yağmurlarım yanaklarımı ıslatıyor
Nisan yağmurları beni sevdi bırakmıyor
Bahar dalları pembe pembe bana bakıyor
Mayıs nisana kızgın yaklaşıyor.
*
Solgun bir yüz pencerede

Acılarım var tarifi imkansız
Sayfalar dolusu haykırış
Gülen yüzün arkası
Fırtınalı ağlayış.

Kederler denizde can çekişiyor
Gülmeler bana kaldı
Kıyıda martılar resmi geçitte
Bana gökkuşağı kaldı
Dalgalı köpükleri semaya yolladım
Bana denizin mavisi kaldı

Bir ömür heba oldu geçen günler dünde kaldı
Her gün duyulan sesler ben de şakınlık yarattı
Ha düzeldi düzeliyor derken sabrım nihayet taştı
Ayaklar baş başlar ayak oldu artık dermanım kalmadı.

Evimin sesi
Huzurumun adresi
Anılarımın gizemi
Hepsi fotoğraflarımda gizli.

Geçmişimi özlüyorum

Vurgundu ani vuruştu bizlere yaşatılan
Yorgun umutsuz bir millettik karanlıklara savrulan
Uykudaydık dargın kırgındık aciz bırakılan
Sen uyandırdın uykudan sen Atatürk.
*
Ünümüz yayıldı dört bir yana

Sensiz yaşanmaz demiyeceksin
Boyundan büyük laflar etmeyeceksin
Sabahlar oluyor olmasına da
Akşamlar zor günün karmaşasında
Yine de seviyorum akşamları
Acılarım demleniyor

Nedensizdir söylediğim şarkılar
Nedensizdir türkülere ağlayışım
Nedeni vardır unutkanlığımın
Mavinin şemsiyesi altında
Açıklayabilirim güzelliğinin muhteşemliğini
Ve bir çırpıda söyleyebilirim

Duymak sesini fısıltı sessizliğiyle
Ve koşmak özgürce gökkuşağı renkleriyle
Ulaşabilirmi ellerim ellerine sessizce
Dalgaların sesi duyurur mu sesimi
Dinletir mi sözlerimin her bir zerresini

Düz yolda

Sebepsiz kederler içindeyim
Mevsimsel değişimlere göğüs germekteyim
Çalkantılı denizlerden çıktım
Düz yolda yürümeyi öğrenmekteyim.