Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Kavgayı denize yazsak
Dalgalar kucaklayıp götürse uzaklara
Silinirmi izleri
Nefreti dağlara haykırsak
Yankısı delip geçermi yureğimizi
Sevgileri yıpratmasak sarsak sarmalasak

Denizin dalgın bakışı
gözlerimden geldi geçti
O bakışlardaki nağme mavi yağmurlar getirdi
Küreklerde martı sesi yüreğimde sevda izi

Orası bambaşkaydı
Buram buram deniz kokardı
Balıkçılar ağ atar
Balıklara davetiye çıkarırdı.
*
Sabırsız yürek sabah'a kavuşunca

Duymak sesini fısıltı sessizliğiyle
Ve koşmak özgürce gökkuşağı renkleriyle
Ulaşabilirmi ellerim ellerine sessizce
Dalgaların sesi duyurur mu sesimi
Dinletir mi sözlerimin her bir zerresini

Düz yolda

Sebepsiz kederler içindeyim
Mevsimsel değişimlere göğüs germekteyim
Çalkantılı denizlerden çıktım
Düz yolda yürümeyi öğrenmekteyim.

Yaprak fırtınası yüreğimin her bir zerresi
Uçuşuyor kelebek misali
Yoruyor beni izleri
Renk renk mevsim değişimi.

Fırtınanın sesi dinmiyor

Yaşarken çalışmayı amaç edin eserin olsun
Sevgi başında taç sadakat rehberin olsun
Hayat boş nefes sayılı telaşesiz yaşa yorulursun
Yaşamak zor sanat düşünerek huzuru bulursun.

Evimin sesi
Huzurumun adresi
Anılarımın gizemi
Hepsi fotoğraflarımda gizli.

Geçmişimi özlüyorum

O mavi gözlü beyaz saçlı bir ihtiyardı
Her zaman bakımlı evine bağlı iki kız babasıydı
Ne zaman karşılaşsam bina kapısını tutar tebessümle hatır sorardı
Binamızın temel direği bana baba yadigarıydı.
Varlığı güç saygın bir kişiliği vardı
İyi bir baba iyi bir eş toplumda yeri başkaydı

Vurgundu ani vuruştu bizlere yaşatılan
Yorgun umutsuz bir millettik karanlıklara savrulan
Uykudaydık dargın kırgındık aciz bırakılan
Sen uyandırdın uykudan sen Atatürk.
*
Ünümüz yayıldı dört bir yana