Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Yaşamla savaştım yorulmadı yüreğim,
İyilikten yanaydı,kıracaklarını bilemedim,
Bin parçaya bölündüm umutsuzdur geleceğim,
Şu kör talihime itirazım var.

Diğer yarım sensiz,seni bekliyor,
Mevsimler dönse de,bahar gelmiyor,
Hasret yüreğime,gelecek diyor,
Gelirim diyordun,söyle ne zaman.

Yağmuru çok severim ben,yüreğini açan herkesi eşit ıslatır üzerine basarız kırılmaz,şemsiyelerimizi açarız ıslatmaz,beni istemiyorlar diye de darılmaz.

Koşarcasına gelsen özledim desen,
Unut söylediklerimi unut desen,
Başını omuzuma dayayıp af dilesen,
Bağrıma basmazmıyım seni ben.

Aşkınla güldü gözlerim,
Derman buldu dizlerim,
Sevdana sarıldım,
Deli divane olmadım,
Sımsıcak yüreğim.

sevdanın dilidir şiir,özgürce akar,
bir de içi yanıyorsa şairin coşar da coşar,
nehirler de derdine derman olamaz,
denizlere dökülür dizeler kimse tutamaz.

Sohbet ederken gönül bahçemde,
Çiçeklerim dile gelsin anlatsın,
Sevgilerde çiçekler gibi solarmış,
Sevgim solduğunda anladım.

Sevdiğim güller sararıp solmadan,
Vurgun yemiş hal almadan,
Gönlüm sarı yaprak misali uçuşmadan,
Yüreğim kül olmadan gel.

Gel ki yıllar öncesine döneyim,

Şanlı tarihinle açık alınla
Dik dur endişe taşıma
Taşıdığın Türk kanıyla
Hele kalk ayağa,dünya titresin.

Uzun seneler önceydi ayrılığımız belki de
Ben küreklerim ellerimde sana doğru dalgalarla boğuştum

Durulsa da deniz küreklerim çalkantılı sulardan geçti
Güneşi beklemem umudum senden yana tükendi.