Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

Rutubet çöken gözbebeklerimin
Elâsında kopar fırtına

Bir ah sesinde yuvalanır özlem

Herkes gider ..!

Bir pencere acılır gecenin içinde
Bir kadın oturmuş sedirde
Cama vuran anılar
Bir bir Kırılıyor önünde.

gönül
çiçek açsın diye
hep bekler
bir bahar

geçmişle bugün arasında hatır bırakan anıları
yaşatmak değil yaşamak ister gönül

ne geçip giden zamana söz geçer
ne de deli gönül laf dinler
bakmaz dizlerdeki ağrıya

karalıyorum birşeyler  ama en çok kendimi !  kalem yerine  yüreğim  hızlı hızlı harfler arası  koşturuyor
okumayı  yeni sökmeye çalışan
telaşlı bir çocuk  sanki


sahi

şiir şiire yazılıyor
kadın biliyor
açıyor kollarını
yer gök deniz
yer gök rüzgar
kumral saçlarında adamın parmakları

iki odun parçasıdır görünen yüzü
ya ruhumda ki görüntü ..!

biri kadın biri erkek
biri ana biri baba

Herkesin penceresi farklı bakar hayata
Biraz da görmek istediği gibi görür insan

Umutla açmışsa güne gözünü bir tebessüm konar dudaklarına

Sinsice mırıldanır

Görüyorum ;
sabahın kör karanlığında okul yoluna düşen çocukların uykulu bakışlarını,
beslenme çantasına ne koyacağını şaşıran annenin gözyaşlarını ,
açlıktan okulda bayılan çocukları,
tencere kaynasın diye pazar dağılırken yerden toplanan artıkları ,
üniversiteyi bitirmiş gençlerin

ben anlatayim sevgili
sen gözlerimdeki alt yazıyı oku
damla damla ..
mutsuz ama umutlu
sen anla