Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

Sarı saçları elâ gözleriyle bir kız çocuğu bakıyor
Yüreğimin penceresinden
Ağlıyor
Burnunu çeke çeke

ANNE..

ANNE  Annem
Çığ gibi büyüdü yüreğimde   özlem
Gözyaşımla  suladım kabrini ,


Hasret büyüdü yavrun

Hangi gözle bakarsan bak ,
Hangi kulakla dinlersen dinle
Ama dinle
Ama gör
Gör ki anla

Anne ...
Öyle çok afilli sözler etmeyecegim bugün affet
Bilirsin kızının yapış yapıştır sevgisi
doymak bilmez arsız sırnaşık bir çocukdan yoktur farkı.

Daha çocuk yaşlarda evcilik oyunlarında başlar annelik.
Henüz kendi çocuktur ,
bebeğine eder annelik

O zaman da doğmuş ama doğurmamıştır
Bu demektir ki Doğurmak demek

Sen gittinya annem
Kalakaldım kanadı kırık..
güllerin de yok artık
Onlarda küstüler hayata
açmadılar bir daha
Senden sonra ..

Bir tek anadır yoluna canını koyan,
Bekler
Kapıda pencere de
Yüreğini serer önüne

Öpülesi koklanası elleri

Bastonuna vermiş yılların yükünü
Dudağındaki tebessüm bugünün Şükrü
Dizlerinin dermanı kalbindeki sevgi
Mazinin Izlerini taşır , yüzündeki her bir çizgi

Annem ;
" on çocuğa bedel din "derdi hep

doğruydu !

on çocuğun gözleriyle bakar

Ansızın gider sevilenler
Ansızın çalar kapıyı yalnızlık
Ansızın gözlere sis çöker
Ansızın gelir ayrılık .