Bu akşam yazmak istedim.
Binlerce yıl sonra.
Pas tutmuştu gözlerim.
Kurumuş yüreğim.
Çırpınıyordu.
Yazalım dedim,olmadı.
Hükmedemedim yüreğime.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreginize saglik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta