Ortalık gündüz gibi aydınlanır
Zifiri karanlıkta gülse canan
Divane gönlüm gün doğdu zanneder
Mehtapsız gecelerde gelse canan.
Bulandı saf aklım yârin nutkundan
Gönlüm tan yeridir senin tutkundan
Kalbimin aşka karanlık ufkundan
Bir güneş gibi doğar, bilse canan.
Gövdesinde gelir o yâr gecenin
En başında adı vardır hecenin
Mutlu olurum açık pencerenin
Önüne gelip gündüz olsa canan.
Bir bakışıyla beni benden alır
Olmadığı an benden bir hiç kalır
Damarlarımda dolaşan kan olur
Gözleri canımda can olsa canan.
Kayıt Tarihi : 7.8.2015 14:39:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Mehmet Cıngır](https://www.antoloji.com/i/siir/2015/08/07/canan-149.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!