Çanakkale Şiiri Şiiri - Mehmet Fatih Altun

109 yıl oldu, yer Çanakkale,
Zafer yazıldı şanlı Türk mazisine.
Birçok İngiliz'i suya döktük vaktiyle,
Çekildi süngüler, bizimdi sahne.

Kazanmaktan başka çaremiz yoktu,
Her daim kazanacaktı bu şanlı ordu.
Seyit Onbaşı tuttu, kaldırdı göklere,
İngilizlere bırakamazdı yurdu.

Mustafa Kemal ile kaldı 57. Alay,
Taarruzu değil ölmeyi emretti Gazi.
Ölecek, pes etmeyecekti yarbay,
Bulunduğu yer değildi mevzi.

Takıldı süngüler, atıldı ileriye erler,
Mermi gerekli miydi savaşmak için?
Şanlı Türk ordusuna süngüler yeter,
Gücü bize yetebilir mi soysuz İngilizlerin?

Ey Türk uyan, uzun yıllar oldu,
Çanakkale'de kazanılan bir zafer.
Askerimizi bu savaş çok yordu,
Şanlı erler için kaybetmek ölümden beter.

Ey Türk uyan, Çanakkale'den şehitler seni izler,
Hiçbir şehit yurdu sahipsiz görmek istemez.
Yaşat yurdu, ataların senden bunu ister,
Şehitler ay-yıldızlı bayrak dışında çekemez.

Askerlerin cephede şehadet sırası,
Türk eri ölümü umursar mı?
Bu savaşlarda Türklerin yasası,
Kutlu askerler arkasına bakar mı?

Unutma yıllar önce ölen atanı,
Süngü olmasaydı savaşırdı yalın el.
Korur onun ruhu cennet vatanı,
Çanakkale'de yaşananlar bir amel.

Siperler arası sekiz metre,
Ölüm elbet muhakkak.
Savaşlarda tükenmez çare,
Yoktur savaşlarda korkmak.

Pusulasında arkadaşına yazılan mektup,
Hatice Ana bir umut bekler fasulyesiyle.
Uğruna ölünen bu vatan olmadı mağlup,
Bu savaştır, ağlamak nafile.

Ağlama ey garip ana,
Şehit oldu oğlun.
İsterdi son kez sarılmak sana,
Vatan gibi sen de onu bekliyordun.