Çanakkale Şehitlerine Şiiri - Ahmet Vural 3

İki yüz elli bin şehit verilmişti bu toprağa,
Çoluk çocuk erkek kadın hep kalkmışlardı ayağa.

Görülmedi böyle kavga yoktur bir eşi benzeri,
Orada da destan yazdı bu toprağın Mehmet'leri.

Patlıyordu kor gülleler yiğitlerin sinesinde,
Bu yaşama kararıydı al bayrağın gölgesinde,

İşte bu al bayrak için düşüverdiler toprağa,
O şehitler sayesinde zeval gelmedi sancağa.

Çanakkale geçilmezdi geçemediler gittiler,
Aziz vatan toprağını sürünerek terkettiler.

Sana dua göndersem de ihtiyacın yok duaya,
Zira şehit makamıyla ruhunuz çıktı semaya.