Ben Havranlı Seyit’im, toprağın bağrından süzülüp gelen,
Ecel fermanını o boğazın derin sularında derinden bilen.
O gün yer gök inledi, deniz kudurmuş bir dev gibi taştı,
Zırhlıların gürültüsü, semayı yırtıp da hudutları aştı.
Son topun vinci kırık, boynu bükük kalmıştı koca namlu,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta