Yolunda gitmeyen bişiler var. Çok sevmek mi yollarımı bu denli kapatan? Yoksa gönül alıştığı acının esaretinden mi çıkamaz? İsmini duymak gözlerini hayal etmek benliğini alırken,bu kör kuyulardan neden çıkamaz ki insan? Ey aşk! Nasıl bir şeysin? Zorda kolayı,darda medet ver meyen,battıkça çıkan çıktıkça batıran bir belasın... Ozledim dersin sukutlar giydirir,sevdim dersin hasretler giydirir de en diplerde bulursun kendini.. Delirecem dersin,öldüm dersinde yinede yaşatır seni...
Ki...Bazen seviyorum bu yalnızlığımı...Değilmidir ki her sevda bir veda,öyleyse neden bu can vermeler..?
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta