Can Veren Serçelerin Ahı Şiiri - Suat Çiçek

Zulüm şarkısının güftesini okurken zaman
Can veren serçelerin ahında…

Hayat çıldıran köpeğin ağzında köpüren salya
Çağa bahşiş…

Bir yanda zaman kıskacında akan kan
Nehirlere eş…

Bir yanda sessizce gezen sokak köpekleri
Sinsi sinsi…

Gündüzler tombala torbasında bekleyen şans
Gecelerin koynunda…

Gökyüzü azap bulutlarına esir,
Yeryüzü ateşten mağma…

Küller içinde kalmış şehirler
Yorgun duvarlarda yankılanır çığlıklar…
Rüzgâr bile tedirgin eser sokaklarda,
Adımlar ürkek, bakışlar yorgun…

Bir çocuğun suskun bakışı bile
Bir çağın utancını taşır
Sanki bütün yollar
Kaybolmuş bir vicdanı arar…

İşte batı(l) medeniyet…
Nerde insanlık?
Nerde evrensel değerler?…

Ey gökyüzünün parlak yıldızı!
Huzur hangi çağa göç etti?
Vicdan hayvani iştaha mı büründü?
İnsanlık hangi kartalın pençesinde esir?

Sözler kifayetsiz, kelimeler çaresiz…
Can veren serçelerin ahı, inletir ervahı…