Mazide kaldı azat ettiklerimiz.
Arsız gönül hatırlama artık.
Sevdiğimiz dikenli bir güldü
Koparmadan dalında bıraktık
Hüzne kapılma bizimledir Yaradan
Ancak o çıkarır bizi bu Gayya’dan
Buradaydılar yüksek bir tepede
Binlerce kahraman aynı cephede
Korkusuzca doldurdular mevzileri
Yazmaz mezar taşlarında isimleri
Yaprakları dökük çırılçıplak ağaçlar
Elleri semada Allah’a yalvarırlar
Sanma ki o kızıllık güneşin batışıdır
Yine bir sevgili aşığın gönlünü yaktı
Gitmek bir çiçeğin gelişiyle
Sararmış çimenlerin arasında
Yüzünde güz gülüşüyle
Gönlümün nasıl yandığını Kaçkar gördü
Yüreğim soğumak için kaç kar gördü




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!