Can üflermisin yar Şiiri - Murat Ülkü

​Gel desem ardıma, bakmadan hemen,
Sessizce ömrüme, dalar mısın yâr?
Bin engel çıksa da, yolu kesmeden,
Benimle meçhule, yürür müsün yâr?

Neredir demeden, sual sormadan,
Kaderde paydaşım, olur musun yâr?
Gönlün yorulsa da, bir an durmadan,
Ruhumda şafağı, bulur musun yâr?

Görmesen yüzümü, aylar boyunca,
Sesim boşluklarda, yitse de bile;
Adımı derinden, gizli duyunca,
Aşkı yüreğinde, korur musun yâr?

Dünya tuzak kurup, yıksa bendimi,
Gözümün ferine, inanır mısın?
Ecel gelip sarsa, yorgun tenimi,
"Sevdim" diye yanıp, ağlar mısın yâr?

Yolların sonunu, sorma hiç bana,
Adımı kalbine, kazar mısın yâr?
Kader pusu kursa, o gün aşkına,
Oyunu benimle, bozar mısın yâr?

Gözlerim baksa da, hep aynı yere,
Ruhu teslim etsem, sessiz bin kere;
Ömür bir yol olup, çıksa mahşere,
Solumda benimle, gezer misin yâr?

Bir gün bu canımdan, bıksam usansam,
Ecelin elinde, mum gibi yansam;
Kendi külüm ile, yunup arınsam,
Ellerinle mezar, kazar mısın yâr?

Son nefes çıkarken, mahzun bağrımdan,
Sıyrılıp gitsen de, dünya varından;
Korkmadan geçerek, aşkın nârından,
Ardımdan kanlı yaş, döker misin yâr?

Hayat bir kumarı, sürse önüne,
Vakit daralsa da, gelse sonuna;
Azrail dursa da, canın yanına,
Mahşerde ahdimi, bekler misin yâr?

Pişmanlık duymadan, geçen her yıla,
Gülerek bakıp da, gelirsen dile;
Mezarım üstünde, solan bir güle,
Canından bir nefes, üfler misin yâr?

Garip Murat der ki; meçhule daldım,
Senden gayrısını, dünyada sildim.
Gittiğim bu yolda, tek seni bildim;
Aşkımla haşrolup, gelir misin yâr?