Gün doğmayı bitirmiş, şimdi dikilmiş gökteki tepeye, gitmek mi zor kalmak mı terennümünde; nağmesinde
Öfkesinden kesilecek koyun gibi gurup gurup dağlar üzerine kanlarını kusma işleminde
Önce üstüne giyeceği; karanlığın karasına, dağların kan kırmızısına inat beyaz gömleğin
Ve sonra içine gireceği sanki pişmemiş çamur halindeki kilden çömleğin..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta