Can Taşan Şiirleri - Şair Can Taşan

Çarpılıp, körlükte yıkanmışım,
İliklerime kadar su kusmuşum,
Bulutta damla koymamışım,
Bana yağmuru anlatma.

Sahaflara düşemeden

çeyreklikler jilet. Allah paslandırsın.
başından bozuk olmanın kaderi.
önceden harcandılar, avuç avuç kayar gibi
Hıdırellez dilendi, işaret parmağım, ve fiske;
havuzlarda toplu ötanaziydi aşklar.

karıştırdığım sayfalarda bulunmayacaksın.
en azından göz attım.
altında da izine rastlayamazsam kanepenin
bir an uyduracağım zamansızlığına. bir de zemin.
mucize, yarıkların bir araya geleceğidir.

ben yine sana gelirdim
tarihin kucağında işlemeler dolu yüzün
yaş alsan da dökülmezdin
güzelliğinden bir şey kaybetmezdin
özünde devlet dairesi
memuriyetin karşıtıydın

Hezarfen, Galata’dan kanatlanmış,
Üsküdar’a konmuş.
İyi uçmuş doğrusu.
Beni de bıraksanız
Ertuğrul Sitesi’ne gelmeden
Ayaklarım kesilecek yerden.

uçmak istedin, kanatlar kopardın yol yol
savanlar düşledin, kır at ekledin ortasına
bir dev gördün, taşıdın taşlarını
haccetmek için güneş ışınlarına öykündün
çok vardı şekillerini küçültmene
tanrılara tanıtmak için kendini

cam kesiğiyse yüzün,
gül gibi ördüm dikenlerini,
ortaya kuyruklar çıktı.
pürüzsüz zamanlarda bekliyorum seni.

bu suskunluğu iyi tanırım,

Hançer sapladılar
İki kafesimin arasından yukarı
Gözlerim kararana dek
Sadece tek yutkunuşta hissettim
Kalbimin yükselip sıkışmasını,
Kanımın dalga dalga boşluklarıma yayılmasını.

dokunulmazlığı yeni kalkmış tenin
sana aman vermeyecek
demir topraklardan fundalar
pamuk küfelerini hissedecek

yumabilmen için gözlerini

Yunus, midede sindirildiğinin
verildiği formun bilincindedir
oralı olmazlar estetiğine
anlatmaz ideasını, tinini
çekilir… incisine çekilir
gemiden atılmak da koymaz