Hazan vurmuş, sararıp dökülüyorken yapraklarım
Can suyum oldun, yeşerdi kuruyan topraklarım
Güneş misali yükseldin, gönlümün ıssız tepelerinden
Doğuverdin kalbime, eser kalmadı hüzün ve kederimden
Dağıldı bulutlarım, kalmadı ne sis ne de pus
Baharım yazım beraat, hazanım kışım ebedi mahpus
Esiyor bahar yelim, kök saldı mutluluğum
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta