Tutunuyorum bilsem de sağlam olmadığını tutunduğum dalın.
Çiçekler açacak, güneş doğacak ufukta belki yarın, belki yarından da yakın.
Sen belirsiz bir zamanın sınırındasın, ben ise çok uzaklarda.
Kalbim hasret kaldı güzelliğinin şanına, yüreğim esir bu tuzaklarda.
Artık yabancısıyım bu toprağın,
Gönlüm arzular başka diyarları,
Kaçışı gibidir solan bir yaprağın,
Sert eser rüzgarıyla şehrin sonbaharları.
Vatanım, ailem, sevgim ve sen,
Bu yağmurlu günler beni sana aşık eder.
Hava soğuk, toprak soğuk, ellerin sımsıcak,
Gitme, bu mevsimde uzun sürer geceler,
Kaçarız bol ışıltılı caddelerden köşe bucak.
Şarkılar söyleriz gökyüzüne eşlik ederken damlalar,
İstemem ederinden fazla değer,
Susar giderim boynumu eğer,
Kaldı ortada yalnız kahraman,
Cezam seni özlemekmiş meğer.
Dünüm, yarınım boş bir rüyaymış.
Yalnızlığın tanımı sığmaz kalıplara,
Öyle bir soğuk vurmuş ki yüzüme,
Tanınmaz hale gelmişim, kalakalmışım.
Belki unutmuşum, yavaşça alışmışım.
Bu tek başınalık değil delilik,
Beni akıp götüren kuvvete giderim.
Verdiği ahengi huzuru takdir ederim.
Elinde tuttuğu aşkına sebat ederim.
Yine başladı kalbimde yedinci mevsim.
Tabiatın kanununda işitirsin sesini aşkın,
Yorgunum,bilmiyorum, emin değilim.
Uzaktayım bir dağın yamacındayım,
Gökyüzüne yakın bir ağacın dalındayım.
Yakınındayım sevginin, uzağındayım korkunun.
Yorgunum, bilmiyorum, emin değilim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!