Devasa bir gölge oyunu sanki şu koca evren,
Can Memocan;
İnsan zamanın içinde, zaman insanın...
Bazen bir katre su, bazen koca bir deniz,
Hepimiz bu sonsuz akışın içindeyiz.
Bak şu rüzgarın dünkü esişine,
Serinleten yel, bugün üşütür mü hiç?
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta