Sapı kırılmış kör bıçak sızısı gibi
Bir teker dönecek
Günün sonunda durgun bir patika
Ve otların arasında çınlayıp duran ıssızlık
Ahırın ihtiyar çitlerinden sessizce çıkıp giderken kış
Eski bir pulluğun ardından künyesini yitirmiş tarlalara toprağın mektubunu bırakacak
Duvara tükenmiş ömrünü yaslamış dingil ve dizgin, bulutların yırtılmış mintanından yağan yağmurla
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta